''Κρίση'' του μυαλού .

ΚΡΙΣΗ, όλοι μας καθημερινά αναφερόμαστε στην κρίση που πλήττει την χώρα μας και ευρύτερα την υφήλιο. Οι συζητήσεις ξεκινούν με μία προδιάθεση αρνητική σχετικά με την στάση που βλέπουμε το σήμερα. Για το μόνο που προσωπικά είμαι σίγουρος είναι πως η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγελαφική όπως θέλουν κάποιοι να την προβάλλουν προς τα έξω.
Τα κανάλια επιθυμούν να περάσουν την όποια κομματική τους θέση ως μία αδιάλλακτη κοινωνική στάση τους , μέσα από την οποία με ένα ύφος οίκτου και συνάμμα συμπόνιας προσπαθούν πάντα να επιρρίψουν ευθύνες στους εκάστοτε αντιπάλους των ''ευεργετών'' τους . Προσπαθούν με νύχια και με δόντια να δείξουν στον κόσμο τους '' υπεύθυνους '' για την σημερινή πραγματικότητα που βιώνει σε καθημερινή βάση η κοινωνία , ο απλός λαός.
Οι πελατειακές σχέσεις που υπάρχουν ανάμεσα σε ένα τηλεοπτικό κανάλι και ένα κόμμα αποτελούν ένα γεγονός το οποίο έχει αρχίσει πριν πολλά χρόνια , συνεχίζει στις μέρες μας και θα αποτελεί στο μέλλον την μεγαλύτερη πηγή φοβιών για τον κόσμο.
Το χρήμα πολλοί εμίσησαν , την δόξα ουδής, πόσο σωστή φράση . Τα κανάλια σου προσφέρουν την δόξα , μπορούν ακόμα να την διαχειριστούν κατάλληλα ώστε να φτάσεις στο ''ζενίθ'' εκείνης ή αν το θελήσουν βέβαια να φτάσεις στο ''ναδίρ'' σε διάρκεια ίση με ένα όνειρο θερινής νυκτός .
Πρέπει να σταματήσουμε να καταβροχθήζουμε ''αμάσητες'' τις πληροφορίες που βομβαρδίζουν καθημερινά τις τηλεοράσεις μας , δεν πρέπει να γινόμαστε έρμαια του κάθε επιτήδειου ( πολιτικού , δημοσιογράφου , ρεπόρτερ ) . Όλοι τους αποσκοπούν σε δύο πράγματα , στο ΧΡΗΜΑ και στην ΔΟΞΑ , για αυτούς αυτές οι δυο λέξεις αποτελούν την δική τους θρησκεία . Ζούν και αναπνέουν για αυτές κ είναι πρόθυμοι να κάνουν τα πάντα , όμως πραγματικά τα πάντα για να αποκτήσουν όσο περισσότερα μπορούν , γιαυτό αγαπητοί μου μακριά απο παραφιλολογίες και πολιτικά παιχνίδια .
Καλό θα ήταν να κοιτάξουμε τα παιδιά μας, τα αδέρφια μας , τις οικογένειες μας , τους φίλους μας , να έχουμε ως πρώτο μέλημα μας να βοηθήσουμε τους δικούς μας ανθρώπους , εκείνους που μας έχουν πραγματικά ανάγκη κ όχι εκείνους που μας θυμούνται μια φορά στα τέσσερα χρόνια , να μην γινόμαστε αναλώσιμοι σε πολιτικές συζητήσεις που έχουν ως μοναδικό αποτέλεσμα να χαλάμε την ψυχολογία μας , να μην ξεχνάμε να χαμογελάμε , να μην ξεχνάμε να βλέπουμε τον ήλιο .

Η στάση από έναν υπολογιστή .

Στους καιρούς που ζούμε συχνό φαινόμενο τείνει να γίνει η δήθεν κοινωνικοποιημένη στάση όλων μας, τονίζω το δήθεν διότι λίγοι είναι αυτοί που προβληματίζονται έντονα κ με βαθυστόχαστο επίκεντρο. Όλοι κρατάμε μια στάση απαξίωσης και προσπαθούμε να παίξουμε τον ρόλο των ελεύθερων πολιορκημένων όπως οι προγονοί μας κατά την έξοδο του Μεσολογγίου , με μία διαφορά όμως , προσπαθούμε με λόγια, ενώ τότε εκείνοι είχαν πολεμήσει με πράξεις . Τα λόγια συνήθως είναι του αέρα κ αυτό που έχω παρατηρήσει το τελευταίο διάστημα απο ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων είναι το πως αντί να προσπαθήσουν να διαψεύσουν την συγκεκριμένη φράση κάνουν ακριβώς το αντίθετο , τον αέρα τον κάνουν άνεμο κ εκείνος με την σειρά του μεταμορφώνεται σε μία καταιγίδα ανούσιων λέξεων , δίχως κάποιον συγκεκριμένο στόχο . Όλοι μιλάνε , μιλάνε , καταφεύγουν στις ιστιοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης εκφράζοντας εκεί τα παράπονα για το μέλλον , για ένα μέλλον το οποίο ανήκει στους ίδιους κ στα παιδιά τους , ούτε στους προγόνους αλλά κ σε κανέναν ξένο. Επιρρίπτουν ευθύνες δεξιά κ αριστερά , δίχως να αναλογιστούν τις δικές τους, χωρίς να κάνουν την αυτοκριτική τους , χωρίς να σταθούν απέναντι απο τον καθρέφτη κ να πούν ''Ναι ρε, φταίς και εσύ για την κατάντια σου'' . Αυτός ο κόσμος είναι γεμάτος ''κακούς'' , ''καλούς'' , αλλά όσο κ αν θεωρούμε τον εαυτό μας άγιο και εμείς έχουμε βρεθέι να περιπλανιόμαστε ανάμεσα στις δυο αυτές σημαντικές λέξεις. Σημαντική κινητοποίηση ήταν εκείνη των αγανακτισμένων που για ένα διάστημα κατέκλυσαν τις πλατείες και τους εθνικούς μας δρόμους, αλλά όπως αποδείχθηκε παρέμεινε μία πράξη μικρή που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να γραφτεί στην ιστορία ως μια πράξη ηρωισμού κ παλικαριάς, δεν θέλω να προσβάλω κανέναν πολίτη κ συνάνθρωπο , σίγουρα η προσπάθεια τους ήταν άξια θαυμασμού, κάποιοι εξ' αυτών υπερέβαλαν τους εαυτούς τους κ βρέθηκαν αντιμέτωποι με πολλούς παράγοντες, που είναι όμως ένας σύγχρονος ,Κολοκοτρώνης , ένας σύγχρονος Παπαδιαμάντης,εκείνες οι τεράστιες προσωπικότητες έκαναν την Ελλάδα μας ξακουστή σε ολόκληρο τον κόσμο, εκείνοι οι Άντρες , φώναξαν με τις πράξεις τους σε όλο τον κόσμο πως η Ελλάδα δεν πουλάει την ελευθερία της ακόμη κ αν πρόκειτε για ολόκληρο το χρυσάφι του κόσμου.
Οι προγονοί μας έχυσαν αίμα, δάκρυα,πολέμησαν, μόχθησαν, πείνασαν κ όταν χρειάστηκε παίθαναν, εμείς απόλυτα ταυτισμένοι με το 2011 κ με την ροή της τεχνολογίας , γράφουμε τα παραπονά μας στο FB ,TWITTER ( δεν είναι κακός τρόπος επικοινωνίας , αλλά όπως το έγραψα, είναι ακόμα ένας τρόπος επικοινωνίας κ όχι ένα δείγμα γραφής για μελλοντικές πράξεις) , πίνουμε καφέ στις καλύτερες καφετέριες λέγοντας ο ένας τον πόνο μας στον άλλον κ έπειτα αν μας πούν πως δεν είμαστε πολιτικά αλλά κ κοινωνικά ευαισθητοποιημένοι θα μας θίξουν την υπόληψη .
Η ιστορία γράφεται με πράξεις,ΟΧΙ με λόγια, για να κινηθεί το βουνό πρέπει να ιδρώσεις, κοιτώντας το κ χωρίς να προσπαθήσεις δεν κάνεις απολύτως τίποτα, απλώς δίνεις τροφή για σχόλια στην ματαιοδοξία του μυαλού σου .
Απο εδώ κ πέρα μονάχα πράξεις , ότι κ όσο μπορεί ο καθένας, παλεψέ το , κυνηγησέ το, μόχθησε για ένα αύριο καλύτερο !!!

Χάσμα γενεών.

Πριν μερικές μέρες φίλοι μου , χάλασε το κινητό της μητέρας μου,σίγουρα δεν σας απασχολεί το συγκεκριμένο θέμα, αντιθέτως,θα σας αφήνει παγερά αδιάφορους , ακριβώς την ίδια στάση θα έπρεπε να κρατήσω κ εγώ στο συγκεκριμένο σκηνικό , προσπάθησα αλλά μάταια.Αρχικά , θέλωντας για μια ακόμη φορά να εκδηλώσω την αγάπη μου προς το πρόσωπο της μάνας μου πήγα στο πλησιέστερο κατάστημα κινητών για να της αγοράσω ένα νέο κινητό τηλέφωνο , η επιλογή μου ήταν απλή κ οικονομική,το κόστος δεν ξεπέρασε τα 50 ευρώ, αμέσως γύρισα στο σπίτι με ενθουσιασμό για την συσκευή που κρατούσα στα χέρια μου, είχα την ''εντύπωση'' που τελικα αποδείχθηκε ''αυταπάτη'' πως η επιλογή μου θα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για εκείνη .
Μόλις την αποκάλυψα το δώρο μου αμέσως ξίνισε το πρόσωπο της κ αρνήθηκε με έντονο ύφος την χειρονομία μου, μου ζήτησε μάλιστα να επιστρέψω το καινούργιο τηλέφωνο και να προσπαθήσω πάση θυσία να φτιάξω το παλιό.Η επιμονή της ήταν τόσο μεγάλη που δεν κατάφερα να την μεταπείσω κ δίχως άλλη επιλογή στην άκρη του μυαλού επέστρεψα το νέο τηλέφωνο με συνοπτικές διαδικασίες στο ράφι που άνηκε πρίν. Τελικά κατάφερα τις επόμενες τρείς μέρες και με την βοήθεια ενός φίλου μου, ειδικού σε θέματα τεχνολογίας να επαναφέρω σε κατάσταση λειτουργίας το παλιό της κινητό τηλέφωνο, μόλις την πληροφόρησα για το χαρμόσυνο γεγονός αμέσως η διάθεση της άλλαξε ριζικά.
Ξέρω, σας κούρασα με την σύντομη αλλά για εσάς αδιάφορη προσωπική μου ιστορία αλλά το μάθημα που πήρα απο την μητέρα μου ήταν για εμένα ακόμα μια επιβαιβέωση για το χάσμα γενεών που υπάρχει στις μέρες μας κ όσο περνούν τα χρόνια όλο και αυτό μεγαλώνει.
Οι ''παλιοί'' ή αλλιώς οι ''γέροι μας'' όπως συνηθίζει να αποκαλεί τους γονείς της μια μεγάλη μάζα νεαρών παιδιών δεν δέχονται την ροή της σύγχρονης ζωής , δεν φοβούνται να κοιτάξουν μπροστά , απλώς φοβούνται μην ξεκόψουν από τα δικά τους χρόνια , εκείνα τα χρόνια τα οποία από τις ιστορίες που έχω ακούσει κ απο ερεθίσματα που έχω απορροφήσει απο τους μεγαλυτέρους μου ήταν χρόνια ανεμελιάς, ξένιαστα, αθώα(ως επί το πλείστον) , γεμάτα αγάπη , ηρεμία , δίχως την βουή στον δρόμο απο τις τρύπιες εξατμίσεις, δίχως τον φόβο που έχει εισχωρήσει σε κάθε γωνιά του δρόμου κ έχει φωλιάσει ακόμα και σε κάθε γωνιά των σπιτιών μας, τα χρόνια εκείνα ήταν παιδικά ,τα παιδιά δεν βιάζονταν να μεγαλώσουν , ούτε οι μεγάλοι είχαν την ''τρομερή ανάγκη '' να παλιμπαιδίσουν, η κάθε ηλικία είχε την αίγλη της , κάτι που λύπει απο την νέα γενιά, η αίγλη κ η αθωότητα έχουν παραχωρήσει την θέση τους στην ''απόλυτη εξαθλίωση'' κ την ''αυθάδεια'' .
Σίγουρα δεν φταίει μονάχα η νέα γενιά, αλλά σε έναν κόσμο που κυριεύεται απο δημοκρατία εάν κάτι δεν σου αρέσει απλώς δεν το κάνεις, δεν μιλάω για τα παιδιά των τριτοκοσμικών χωρών , μιλάω για τα παιδιά που ''σκάνε'' στο φαγητό , έχουν όλα τα αγαθά , για εκείνους τους νέους που κάθε σαβ/κο έχουν αγοράσει διαρκείας στα club , έχουν καπνίσει το 1ο τους τσιγάρο στα δέκα τους μόλις έτοι κ δεν έχουν παραλείψει να ζούν αρνητικά εις βάρος κάποιων ατόμων.
Ναι , τώρα καταλαβαίνω , κατανοώ κ σίγουρα υποστηρίζω την στάση της μητέρας μου, των ''μεγάλων'' , των γερόντων , των παπούδων μου,οι οποίοι δεν θέλουν να αποτελέσουν κομμάτι μιας κοινωνίας που βαδίζει ολοταχός προς τον βούρκο , στην εξαθλίωση (κοινωνική-προσωπική), προς την ίδια της, την ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΉ !!!

Γνωμικά-στιχάκια.

Η δύναμη της αληθινής αγάπης μπορεί να νικήσει τον ''Διάολο'' μα μπορεί να νικήσει ακόμα κ τον ''Θεό''.

Οι άνθρωποι που μπορούν να σε κάνουν να αισθάνεσαι είναι αρκετοί, όμως αυτοί που μπορούν να σε κάνουν να εξωτερικεύσεις τα συναισθηματά σου είναι ελάχιστοι.

Όταν μάθεις να ζηλεύεις τον εαυτό σου και πάψεις να ζηλεύεις τους άλλους μονάχα τότε μπορείς να θεωρείς τον εαυτό σου ως φιλελεύθερο άνθρωπο στην ψυχή και στο μυαλό.

Χαίρομαι που γνώρισα κ θα συνεχίσω να γνωρίζω κακούς ανθρώπους , γιατί αυτοί με κάνουν να αισθάνομαι ''ευλογημένος'' όταν γνωρίζω τους καλούς.!

Η αγάπη λάμπει καλύτερα όταν μπλέκονται τα όνειρα δυο ανθρώπων και όχι τόσο όταν μπλέκονται τα μπούτια τους!

Δώσε αγάπη για να πάρεις σεβασμό,
δώσε σεβασμό για να ζητήσεις αγάπη,
ζητά αγάπη μονάχα απο τον Θεό,
δώσε την αγάπη σου σε όλον τον κόσμο,
αλλά ποτέ κανέναν μην αφήσεις να την εκμεταλλευτεί!!

Το κελί του εγώ μου.

Αν δεν φυλακίσεις τον ίδιο σου τον εαυτό μέσα στο τεράστιο μυαλό σου.
Αν μέσα σου δεν παλέψεις να βρείς το πραγματικό ''εγώ'' σου.
Αν δεν μυρίσεις το σάπιο της κλεισούρας στον στεναγμό ενός κελιού.
Αν δεν ματώσεις μέσα στην φυλακή, μακριά από τον ήρωα του παραμυθιού.
Δεν θα καταφέρεις να εκτιμήσεις την ηλιαχτίδα, το ρίγος ενός απλού φιλιού.
Μόνο όνειρα και ψευδαισθήσεις θα σε κυριεύουν στην άκρη του μυαλού.
Θα ψάχνεις για χαμένους παραδείσους, για πλανήτες γεμάτους ναρκίσσους.!

Ταξίδι.

Ταξίδεψέ με σε ωκαιανούς,
σε μαγικούς προορισμούς,
εκεί που το σώμα δεν μπορεί,
σε μέροι που ο νούς μου έχει ονειρευτεί,
εκεί που των άλλων πιθανόν να μην θέλει,
ανάμεσα σε άγνωστες δυνάμεις να βρεθεί.
Να αναζητήσει την αλήθεια,
που άλλοτε είναι πικρή
και άλλοτε κρυφή, τόσο κρυφή που δύσκολα κάποιος την ανακαλύπτει.
Ταξίδεψέ με σε αλήθειες που ποτέ
απο ανθρώπινο στόμα δεν έχουν ειπωθεί. Δως μου δύναμη να συνεχίσω να περπατώ,
έστω και να μπουσουλώ, μου φτάνει.
Έχω μάθει και το λίγο να εκτιμώ,
την λέξη από τον εχθρό, στο κενό δεν την πετώ. Την φυλάσσω, μέχρι μπροστά μου να την ξαναβρώ.
Ταξίδεψέ με εκεί που βρίσκονται τα θέλω τα δικά μου
αλλά κ τα δικά σου.
Εκεί που τα πρέπει των άλλων δεν έχουν αξία,
εκεί που η πραγματικότητα χάνει την ουσία
και ξεκινά η συνουσία δύο μυαλών, δύο ψυχών.
Μιάς καρδιάς χωρισμένης σε δυο κομμάτια.
Εκεί που μπορεί η αγάπη να ενώσει ολόκληρου του κόσμου τα παλάτια.!!!

Σκεπτικό.

Ξαποστάζεις κ λες πως ηρεμείς.
Δίπλα σου περνάει ένας ζητιάνος, βάση δεν θα δώσεις.
Παραπέρα θα περάσει κάποιος με αναπηρικό καροτσάκι, που τον κοίταξες θα μετανιώσεις.
Ομοφυλόφιλος πιο κει, ελεύθερο θεωρείς τον εαυτό σου, μα για μια ακόμη φορά θα κράξεις.
Θα αρχίσεις να μιλάς, μα τον εαυτό σου για μια ακόμη φορά ξεχνάς.
Συνεχίζεις να σχολιάζεις, χωρίς να γνωρίζεις.
Συνεχίζεις να μιλάς και να μιλάς,
με διάφορα πράγματα και καταστάσεις γελάς
που δεν έχεις ζήσει.
ΣΤΑΜΑΤΑ να μιλάς,
αφού δεν μπορείς να γνωρίζεις τα παιχνίδια της μοίρας...

Η ηλικία.

Το πρώτο πράγμα που κάνουμε όταν γνωρίσουμε έναν άνθρωπο είναι να τον ρωτήσουμε για την ηλικία του, συνήθεια βλέπεις, δεν μπορούμε να το αποβάλουμε απο πάνω μας εύκολα, άλλοι απλώς δεν θέλουν να ξετινάξουν από το μυαλό τους τον ζυγό αυτής της ανούσιας κατά την ταπεινή μου άποψη ερώτησης.Κάνεις την ερώτηση σχετικά με την ηλικία του συνομιλητή σου για να προετοιμάσεις στο μυαλό σου τα λόγια , τις σκέψεις , το τρόπο έκφρασης ,με απλά λόγια ολόκληρη την συμπεριφορά σου, προϊδεάζεις τις αμυνές σου ανάλογα με την ηλικία του ανθρώπου που στέκεται απεναντί σου , ενισχύεις την λεκτική σου επιθετικότητα αν πρόκειται για μικρό άτομο και αντιστρόφως αν είναι ηλικιωμένος .

Ένας ανήλικος μπορεί να λειτουργεί με την νοητική εμπειρία ενός γέρου και πολύ εύκολα ένας μεσήλικας να αντιλαμβάνεται τα πράγματα με την οπτική οξυδέρκεια ενός βρέφους . Σίγουρα τα χρόνια αποτελούν έναν σημαντικό παράγοντα στην εκπαίδευση του ανθρώπου , σίγουρα τα περισσότερα χρόνια σε βοηθούν να είσαι πιο πλούσιος σε εμπειρίες , αλλά σε καμία περίπτωση δεν σε κάνουν άνθρωπο.

Οι εμπειρίες σε χτυπούν , προσπαθούν να σε επαναφέρουν στον ίσιο δρόμο εάν κάποια στιγμή εξωκύλεις από αυτόν αλλά είναι δική σου επιλογή και μόνο πως θα μετατρέψεις όλα αυτά τα εκατομμύρια δευτερόλεπτα στιγμών , αν θα τα μετατρέψεις σε ένα ‘’δέντρο’’ το οποίο μέρα με την μέρα μεγαλώνει ήρεμα , χωρίς να ενοχλεί τους γύρω του , ζητώντας τα απλά τα οποία του προσφέρουν την δυνατότητα να αναπνέει και να αντικρύζει τον ήλιο κατάματα δίχως να φοβάται την αλήθεια του , να βλέπει και τα υπόλοιπα δέντρα να μεγαλώνουν δίπλα του μαζί με αυτό και να χαίρεται δίχως να ζηλεύει για τους συνοδοιπόρους στην ζωή του,να γεράσει έχωντας δεί πολλά , έχωντας υπομείνει ακόμα περισσότερα αλλά μιλώντας μονάχα εκεί που έπρεπε και τέλος να γίνει ένα με την γη ζητώντας την αιώνια γαλήνη ή αν θα μετατρέψει όλα αυτά τα ερεθίσματα σε ένα ‘’φίδι’’ το οποίο γεννίεται σέρνοντας, συνεχίζει την ζωή του κοιτώντας τον κόσμο απο κάτω προσπαθώντας να κάνει κακό οποιαδήποτε στιγμή και τελειώνοντας τον κύκλο της ζωής του να μην έχει καταφέρει να κατανοήσει τον λόγο που υπήρξε σε αυτόν τον κόσμο.

Η ηλικία είναι μια ‘’ταμπέλα’’ ιδιαίτερα σημαντική για τους περισσότερους, νιώθω χαρούμενος που δεν ανήκω στην συγκεκριμένη ομάδα ατόμων αλλά προσπαθώ να κρίνω τους ανθρώπους απο την εσωτερική τους ηλικία , άλλωστε κατά την άποψη μου η εσωτερική ηλικία είναι αυτή που δεν μπορεί να αλλοιωθεί με ψέμμάτα ...!

Μια βόλτα στον κόσμο(Μυθιστόρημα)

Από την πρώτη στιγμή που ο νούς του κατάφερε να ενώσει το πάζλ μιας ολοκληρωμένης σκέψης,από την στιγμή που το μυαλό ξέφυγε από το ρυάκι του πορτ-μπεμπέ και μπήκε στον χείμαρο της ανθρώπινης αβύσσου , απο εκείνη την στιγμή που η πλούσια παιδική αθωότητα άρχισε να παλεύει με την ιδιόμορφη και κατεστημένη νοοτροπία των μεγάλων , απο εκείνη την στιγμή ο ''Φραντζέσκο ντέϊβιντ'' άρχισε να χτίζει μέσα του ένα όνειρο, ήθελε να γυρίσει ολόκληρο τον κόσμο.
Το ταξίδι είχε αρχίσει ήδη μέσα στην πλάνη του μυαλού του ,είχε αρχίσει να δημιουργεί με την αχόρταγη και ασύδωτη φαντασία του, τους ανθρώπους που θα συναντούσε, την γή που θα περπατούσε , τις μυρωδιές που θα είσπνεε.
Χωρίς την θελησή του , πρίν κάν το δέρμα του αρχίσει να ξεχειλώνει και τα κόκκαλα του ξεκινήσουν να μακραίνουν άρχισε να παραπατά για μέροι που η φαντασία του δεν είχε καταφέρει να ανακαλύψει , γρήγορα θα κατανοούσε πως ο γύρος του κόσμου δεν είναι μια ήρεμη βόλτα Θησείο-Ακρόπολη αλλά ένα ταξίδι πλούσιο πότε πότε με κάποιες στιγμές αγνότητας και συνάμα απλοϊκότητας και άλλοτε άγριο ,γεμάτο πειρασμούς και κινδύνους , το οποίο θα πρέπει να σπαταλήσεις μια ζωή για να τον γνωρίσεις αλλά και πάλι θα γυρνούσες στην γραμμή εκκίνησης με μεγαλύτερη πείνα , με μια λυσασμένη όρεξη για νέες ανακαλύψεις , για νέες κατακτήσεις.
Κατάφερε μετα απο εξήντα οχτώ χρόνια να επιστρέψει στον τόπο που έκοψε τον ομφάλιο όρο απο την μητέρα του , με τις νοητικές του αποσκευές γεμάτες χρυσό και τις υλικές του μονάχα με ένα κομμάτι από ένα δέντρο το οποίο ονομαζόταν ''σχίνος'' .
Κάθησε στην πολύθρονα που οταν ήταν ακόμα μωρό τον κοίμιζε η μητέρα του , κλείνωντας τα μάτια κατάλαβε πως το πλήρωμα του χρόνου είχε παρέλθει για τον ίδιο ...!

(Πρόλογος)

Γνωμικά-στιχάκια.

Ο (σεβασμός) δεν κερδίζεται με λόγια,
μέσα απο πράξεις προσφέρεται απλόχερα.!

Όταν οι σκέψεις παρασύρουν τις πράξεις πρόκειται για την ιδανική λειτουργία του ανθρώπου, όταν όμως οι πράξεις παρασύρουν τις σκέψεις τότε δημιουργείται χάος.

Οποίος καταλαβαίνει ,νιώθει
και οποίος νιώθει, καταλαβαίνει!

Η ζωή δεν είναι υποχρεωμένη να σου δώσει ότι σκεφτείς,
εσύ είσαι υποχρεωμένος να κερδίσεις καθετί που επιθυμείς.!

Το άστρο του αγγέλου.

Ένα δειλινο με άνεμο ήρεμο

κοίταξα τον ουρανό και
ενιωσα μες στην καρδιά να πονώ.

Έλειπες εσύ από δίπλα μου, εδώ,

και άρχισα να κλαίω σαν μωρό.

Συνέχισα μέσα μου να πονώ,

δίχως σταματημό,

και πάλι σαν μωρό.

Το κλάμα έτρεχε γοργό.

Μα ξαφνικά, εκεί ψηλά

είδα ένα αστέρι φωτεινό,

από τα αλλά το πιο μοναδικό.

Ήσουν εσύ εκεί ψηλά,

να ξεχωρίσεις στο σωρό.

Είχες φύγει από την δική μου αγκαλιά

γιατί όπως μου χες πει δεν σε χωρούσε η γη,
η θάλασσα.

Έψαχνες ουρανό,

με το πνεύμα σου ελεύθερο

να πέτας ψηλά,

να είσαι άνεμος να μην φυλακιζεσαι σε κλουβιά.

Πλέον με τις αναμνήσεις σου ζω,

χωρίς λεπτό να σε ξεχνώ.

Όπως και η ζωή να τα φέρει,

μια μέρα θα έρθω να σε βρω,

αυτά τα αγγελικά τα ματιά,

για να τα ξαναδώ.

Η αδύναμη πλευρά του ψέματος

Όταν πιστέυουμε πως ξεγελάμε κάποιον λέγοντας του ψέματα , το μόνο που καταφέρνουμε είναι το να ξεγελάμε τον εαυτό μας .

Είμαστε τόσο αδύναμοι χαρακτήρες που δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε τις επιλογές μας αλλά κ τις επιπτώσεις τους , απλά προσπαθούμε με λόγια δίχως ουσία να παρατήνουμε την αποκάλυψη της αλήθειας , εκείνης της αλήθειας που μας πονά κ εμείς αντί να γίνουμε δυνατοί μέσα από εκείνη προτιμάμε να παραμένουμε τόσο αδύναμοι άνθρωποι , τόσο αδύναμοι χαρακτήρες μέσα στην οφθαλμαπάτη του ψέματος .!.!

Απαγορευμένο.

Ναρκωτικά ...

1η εκδοχή : Μια διαφυγή του φοβισμένου ανθρώπου που με τον αδύναμο του χαρακτήρα δεν μπορεί να κατανοήσει τα τραγικά αποτελέσματα αυτών των ουσιών αλλά επαναπαύεται στην ευχαρίστηση της στιγμής κ την αποπλάνηση του μυαλού αποζητώντας μέσα απο αυτά μια νοητική πραγματικότητα καλύτερη απο αυτήν που ζούν .

2η εκδοχή : Ένας δρόμος ευχαρίστησης απο προσωπική επιλογή . Συνήθως απο ανθρώπους δυναμικούς, πλούσιους αλλά όχι κ συνεσταλμένους , το μυαλό τους εχεί ξεφύγει στον βούρκο του χρήματος , της πλούσιας ζωής κ του περιστασιακό ερωτα , μέσα απο αυτά αποζητούν ως άπληστα όντα την υπέρβαση των νοητικών αλλά κ συναισθηματικών αισθήσεων .

Διαχρονικό το αποτέλεσμα των ναρκωτικών , ο ΘΑΝΑΤΟΣ ...Μακριά κ απόλυτοι εχθροί, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απο μια ζεστή κούπα καφέ, απο έναν φρέσκο χυμό , από την μυρωδιά ενός πρόσφατου κομμένου τριαντάφυλλου, τίποτα δεν συγκρίνεται με την αίσθηση από μια ζεστή αγγαλιά, απο ένα τρυφερό φιλί , απο έναν ολοκληρωμένο έρωτα .

Μακριά απο τα ναρκωτικά κ να αγαπάτε με τρέλα...!!!!!

Γνωμικά-στιχάκια.

Οι κακοί μένουν κακοί,
το μυαλό δύσκολα αλλάζει.
Οι καλοί μένουν καλοί,
τίποτα δεν τους επηρεάζει.
Οι βλάκες δύσκολα γίνονται έξυπνοι,
θέλει κόπο για να αλλάξεις.
Δεν χρειάζεται μέσα σου να ψάξεις,
θα σε βοηθήσουν σε αυτό άνθρωποι δυνατοί,
στο μυαλό στην καρδιά κ στην ψυχή,
όχι με υποσχέσεις μα με πράξεις.!

Η πολυτέλεια των φτωχών είναι η τιμιότητα ενώ των πλούσιων τα λεφτά...!

ΥΓΕΙΑ πάνω απο ολά,
το μυαλό απο τα λεφτά ξεκόλα,
σταματά να ζητάς, να εύχεσαι και να προσευχέσαι,
με τα απλά μάθε να χαίρεσαι.
Δίπλα σου πεθαίνουν απο πείνα, απο πρέζα, απο φτώχεια,
μην κλαις για ανέλπιστα πλούτοι,
μάθε να ζεις μέσα απο πράξεις και όχι πίσω απο ΄΄λόγια΄΄...

Γνωμικά-στιχάκια.

Το φτηνό ''Αν'' έχει κλέψει τα ηνία απο το πολλά υποσχόμενο ''Θα'' το οποίο με την σειρά του έχει κλέψει την δόξα του ''Λόγω τιμής''.

Όταν είσαι ψηλά, πολύ βρίσκονται δίπλα σου, όπως ακριβώς δίπλα απο μια σημαία.
Όταν πέσεις χαμηλά, εκεί φαίνονται τα άτομα που είναι στην καρδιά κ στην ψυχή γενναία.

Στην εποχή μας το ρητό " Αν έχεις τύχη διάβαινε " έχει αντικατασταθεί απο το " Αν έχεις γνωστό/ους διάβαινε "!!!

Τον δρόμο τον βρεγμένο ο "ήλιος" μου τον στεγνώνει,
όλα τα μαύρα σύννεφα μακριά τα διώχνει.!!!

Το καλό απο το κακό μπορεί και ξεχωρίζει,
όπως το φως απο το σκοτάδι,
όπως ο παράδεισος απο τον Άδη,
όπως η πανσέληνος το βράδυ!

Γνωμικά-στιχάκια.

 Ήρωας είναι αυτός που είδε τα ερείπια του ψυχικού κόσμου
και προσπάθησε να τα χτίσει αντί να τα γκρεμίσει.
Ήρωας είναι αυτός που σε τεντωμένο σχοινί αδικίας θα περπατήσει
και όμως στο τέλος, νικητής θα τερματίσει.
Ήρωας είναι αυτός που γνώρισε τον κόσμο,
γνώρισε τον υπό-κοσμο αλλά κατάφερε να ξεχωρίσει!!!


Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, το καλάμι ουδής..


Ο κόσμος μπορεί να σου συγχωρέσει τα πάντα,
εκτός από ένα, την διαφορετικότητα.

Άνθρωποι.

Δεν έχει σημασία το ταξίδι, αφου ο προορισμός είναι προκαθορισμένος,

δεν έχει σημασία η διάρκεια, που έζησες να νιώθεις ευλογημένος,

Σημασία δεν έχουν οι αντοχές σου , γιατί η μοίρα αποφασισέ για αυτές

μην αποζητάς επίμονα τρόπους για αιώνια ζωή , θα φύγεις κ ας μην το θες.

Δώσε την αλήθεια σου σε όλους , δίχως να αλλάζεις ρόλους,

μην ψάχνεις άλλους τρόπους απο εκείνους που σε δίδαξε η ζωή σου.

Σημασία κ αξιά στην διαδρομή έχουν οι ΆΝΘΡΩΠΟΙ που θα βρίσκονται μαζί σου ...!!!

(Σεραφείμ ζίου)

Οδός άνθεων.

Έχω ώρες να κοιτάξω τον ορίζοντα κ να χαμογελάσω.Έχω μέρες να σκεφτώ το μέλλον κ να χαμογελάσω .

Έχω μήνες που προσπαθώ τον εαυτό μου με ψευδαισθήσεις να ξεγελάσω.

Πάνε χρόνια που το ιδιόμορφο κατεστημένο έχτισε μπρος στα μάτια των γονιών μου

ένα μαύρο τοίχος ,

πάνω σε εκείνο το ξερό τσιμέντο φύτρωσε

η αλαζονεία, το μίσος, η καχυποψία , η πονηριά, η έχθρα (εμφύλια κ μη )

κ όλων των ειδών οι ρατσισμοί .

Μπορεί όμως να πέρασαν αιώνες μα δεν ξεχνώ τα ξεθωριασμένα αλλά χαραγμένα στις μνήμες όλων μας

γράμματα της ιστορίας, μέσα απο τα οποία ζωντανεύουν κ μιλούν οι αρχαίοι φιλόσοφοι ,

εκείνοι οι απλοί μα τόσο σημαντικοί άνθρωποι ,

με εκείνους πορεύτηκε ο ελληνικός λαός ,

εκείνους είχε πάντα ως πρότυπα

κ τα λόγια εκείνων θα ξαναεμπιστευτεί για να δει έναν ορίζοντα πολύχρωμο κ σχεδιασμένο όπως ο ίδιος επιθυμεί

κ όχι όπως το διεφθαρμένο κατεστημένο επιλέξει .

Όπως είχε πει ο Πλάτωνας ο κόσμος θα αλλάξει όταν οι φιλόσοφοι βασιλεύσουν

κ οι βασιλείς φιλοσοφίσουν ,πόσο μεγάλη φράση αιώνες πριν .!!!

Πλέον μπορώ να πω πως η ιστορία είναι εκείνη που μπορεί να μας βγάλει απο το αδιέξοδο ,

βοηθώντας μας παράλληλα να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι αποφεύγωντας τα λάθοι των προγόνων μας .!!!

Ετοιμόρροπα μεγαλεία.

Χτίζουν πολλά, χτίζουν όνειρα, μέσα σε φυλακές, μέσα σε αθώες ψυχές.
Χτίζουν μύθους, χτίζουν μίσος, μέσα σε ανθρώπους με όλων των ειδών τους τρόπους.

Χτίζουν πάθοι, χτίζουν λάθη, τα οποία μας μαστίζουν, τον κόσμο βασανίζουν. Χτίζουν λέξεις, χτίζουν φράσεις, μα αν ζητήσεις πράξεις, δεν θα τις δεις, θα σου επιβάλλουν να τις ξεχάσεις.
Χτίζουν πόνο, χτίζουν φθόνο. Βλέπουν πως λιώνω, σιγοκαίω, όμως για μια ακόμη φορά μετανιώνω. Χτίζουν τράπεζες, χτίζουν καταθέσεις, με την αλήθεια σου να μην μπορέσεις να τους γκρεμίσεις, να μην τους πονέσεις.

Μα δεν μπορούν να χτίσουν το πιο σημαντικό, την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, εκείνη δεν κλείνετε σε πλούσια θεωρεία, ούτε σε ετοιμόρροπα μεγαλεία, χτίζεται μέσα απο του απλού λαού την ιδεολογία.!

Πίστη.

Τι κ αν όλα πάνε αριστερά,

τι κ αν δεν βλέπω χαρούμενα πρόσωπα,

τι κ αν το κατεστημένο όλους μας τρομάζει ,

τι κ αν η ζωή που για μας φτιάξανε με πειράζει .

Τι κ αν έφαγαν πολλά,

τι κ αν έκλεψαν ακόμα περισσότερα.

Κήρυκες έχει γεμίσει η κοινωνία,

προσπαθώντας ο καθένας του να δώσει την δική του ερμηνεία,επί σκηνής,

μα δίχως προθυμία για πράξεις .

Πάλι λόγια χιλιοειπωμένα ,

πάλι η καρδιά κομμάτια απο τα δικά τους πεπραγμένα .

Όσα κ να μου κάνουν δεν θα σκύψω το κεφάλι μου,

θα το έχω ψηλά αγναντέυοντας την ελπίδα με μονο σύμμαχο την ΠΙΣΤΗ μου . !